Powoli zamykamy jeden z najpiękniejszych rozdziałów naszej erasmusowskiej przygody

Sycylia żegna nas w wyjątkowy sposób – jakby sama Etna puszczała do nas ostatnie spojrzenie, przypominając o chwilach pełnych emocji, odkryć i zachwytów.

Wyjeżdżamy z lekkim smutkiem w sercu, bo zostawiamy tu coś więcej niż tylko miejsca – zostawiamy ludzi, wspomnienia i więzi, które powstały zupełnie niespodziewanie, a okazały się bezcenne. Ten czas nauczył nas otwartości, odwagi i pokazał, jak wiele można zyskać, wychodząc poza swoją codzienność.

Jednocześnie wracamy z radością, bo gdzieś w tle przez cały ten czas była tęsknota za domem, bliskimi i tym, co dobrze znane.

To nie koniec – to początek kolejnych historii, bogatszych o doświadczenia, które zostaną z nami na zawsze